Kendim yerim yemeğimi..

Artık yemeğimi kendim yiyorum..Müdahale edilirse hemen arıza çıkarıyorum..Gittikçe geliştirdim kendimi bu konuda..Sadece yemek değil, kapıya anahtarı ben sokup açmalıyım..Telefona ben bakmalıyım..Ekmeğimden, çikolatamdan, meyvemden parça koparılırsa çok sinirlenirim, herşeyi kendim yapmalıyım..Aaaa ben bebek miyim?!?!?! 

Yine yazlıktayım..

2 hafta önce babaannemlerin 2. yazlık sefalarına yine ben de katıldım..Bol bol suyla, kumla oynamak ve sürekli dışarda vakit geçirmek süperdi..
Sabah kahvaltısıyla gün başladı..Önce evde saklambaç oynadım,

bol bol kudurdum, ce-Eeee yaptım,

babaannemin getirdiği kediyle oynadım..Babaannem bilmiyor ama ben bu kedinin gerçek olmadığının farkındayım :-)

Veeeeeee işte karşınızda benim genç ve yakışıklı Mustafa dedem..Hernekadar dede kelimesini sevmese de benim ağzıma çok yakıştığını düşünüyor :-) Onu öpmem, hakkını vere vere "de de" demem, oyunlar oynamam, birlikte gezmelerimiz çok hoşuna gidiyor biliyorum :-)  Geçenlerde "keşke daha önce doğsaydın sen" dedi bana.. Kimse inanamadı duyduklarına :-) Dedemi çok seviyorum..

Sonra babamın vazgeçilmezi olan ünlü "yazlık şekerlemesi" yaptık..

Uykudan kalktııııııım, birşeyler yediiiiiiiiim, kremlerimi süründüüüüüüüüüm ve "Çınar kaçar" :-) Kendimi attım dışarılara, denize, kuma..

Karşınızda Çınar'ın sahil kreasyonu:

Offfffff ne çok işim var...Gemimi yıkıyorum..

Attım kendimi kumlara..Ohhhhh ne rahatladım..

Tişörtler foraaaaaa..

Babaannemle sahilde yürüyüş yaptık ve sonra da "bıcı bıcı" :-)

E tabii bu kadar aksiyon, beni kurt gibi acıktırdı..Yemeğime 2 elimle giriştim..

Günü futbol oynamadan bitirmek olmazdı..Yemeğimden aldığı enerjimi, mayomu giyip futbol oynayarak harcadım..

Aşağıdakiler de annemin gözünden:

Derya teyzemler..

2 hafta önce Derya teyzemler geldi Malatya'dan ve ben Emir'le tanıştım sonunda..İyice hareketlendiğim ve kuduruk bir tip olup çıktığım için aksiyon dolu bir gün geçirdik..

Aşağıda Emir'le birlikte yaptığımız oyunlar ve paylaşamadığımız oyuncaklarımla ben varım :-)

Emir'le ben o kadar hareketliydik ki annem bir türlü net bir fotoğrafımızı yakalayamadı..

Pilav günü..

Haftasonu annemin mezun olduğu Kabataş Erkek Lisesi'nin pilav gününe gittik..Şahane bir okul..Gerçi benim pek tadım yoktu ama yine de çok hoşuma gitti kalabalık ve deniz..Biz arabamızla gitmiştik, ama bir kısım mezun abilerim tekneyle yanaştılar okula..Çok güzel bir görüntüydü..

Mezunların geneli Beşiktaşlı olduğundan Kabataş ve Beşiktaşla ilgili bir sürü tezahürat ve bol hareket vardı..Ben de yavru kartal olarak tüm bunları ilgiyle izledim..

E ben de etraftan gaza gelip bağırmaya başladım "Siyah Siyah Kırmızı Kırmızı" :-)

Annemin arkadaşları ile tanıştım..Çok sevdiğimiz ve ilgiyle takip ettimiz Gülhan teyzemle hastanede, beni görmeye geldiğinde tanışmıştık zaten..Pilav gününde de samimiyetimizi ilerlettik :-)

Arabada oturmaktan sıkılınca babam beni yumuşak ve güzel renkli birşeyin üstüne oturttu..Çok eğlendim orda :-)

Bir ara uyumuşum, annemler o arada pilav, ayran ve tulumba tatlılarını yemişler..En sevdiğim şey olan pilavı kaçırdım yani..Ben de uyandıktan sonra manzaraya karşı yine en sevdiğim başka birşey olan çubuk kraker kemirdim :-)

Pilav gününün anısında annemle de resim çektirdik..Annemin okuduğu sınıflara kalabalık, araba ve eşya problemleri yüzünden çıkmadık ama bir sonraki pilavlarda hedefim annemin okuduğu sıraları ve sınıfları da görmek..Kimbilir belki yıllar sonra ben de o sıralarda olabilirim :-)

Ağaç diktim..

Dün Halime teyzemle birlikte bahçeye çam ağacı diktik..Benim de artık dikili bir ağacım var!! Gerçi çınar ağacı değildi ama yakın planlarım arasında bir çınar ağacı dikimi de var..

Daha önce de dediğim gibi toprak beni çok rahatlatıyor..Emekli olunca, alacağım bir bahçe, ekeceğim herşeyi, toprakla uğraşacağım :-)

Bu işin elime de yakıştığını söylüyorlar :-) Galiba gerçekten becerikliyim..Tıpkı babam gibi..

Dayımı gönderdik..

Pazartesi günü dayımı Amerika-Florida'ya pilot adayı olarak 1 sene sürecek bir eğitime gönderdik..Sabah erkenden kalkıp hazırlandım..Anneannem, annem, babam ve ben, dayımı havaalanına götürdük..

Anneannem çok üzgündü..Ama ben şimdi üzülmeye fırsatı olmasın diye elimden geleni yapıp, tüm yaramazlık hünerlerimi gösteriyorum..Sanırım oldukça başarılıyım da bu konuda :-)

Dayım gelene kadar babam benimle daha çok oyun oynamak zorunda şimdi :-)

Bu havaalanı dedikleri yer çok büyük bir yermiş..Gitmişken etrafı bir kolaçan ettim..

Bantlarla çevrili yerlerden geçerken çok dikkat ettim..Boyum çok uzun (!) olduğu için eğilerek, gerektiğinde yerlere çömelerek geçmeye gayret ettim..

Sonra bir anda ne göreyim..Bir süpürge !! Ne kadar titiz olduğumu bilirsiniz..Kaptığım gibi süpürgeyi,

başladım temizliğe..Yerler, bavul tartmak için kullanılan alanlar ve daha birçok yeri kendi ellerimle temizledim..

Yetmedi..Gloria Jean's Cafe'ye geçtim ve ordaki arkadaşlara nasıl kahve yapılacağını gösterdim..Bensiz birşey yapamıyor kimse !!

Bu arada dayımlara, eğitim süresince giyecekleri tişörtler dağıtıldı..Pek yakıştı dayıma da..

Dayımı pasaport kontrolüne getirdiğimizde ben de onunla gideceğimi sanıp başladım "baş baş" yapmaya :-)

Ben gitmeye niyetlenince, babam hemen çaresini buldu ve bana bir oyuncak yaratarak ilgimi çekmeyi başardı..

Dayımı uğurlama maceramız böyle geçti...Seni çok özleyeceğim dayıcım..Umarım zaman çok çabuk geçsin, dayım, canım, oyun arkadaşım hemen gelsin..